Nu dat zij er niet meer zijn

Nu dat zij er niet meer zijn.

Nu dat zij er niet meer zijn, 
bij wie kan ik nu nog schuilen.
Nu dat zij er niet meer zijn,
moet mijn kinderhart zo huilen.

Nu dat zij er niet meer zijn, 
in dit menselijk bestaan.
Het lijkt zo ver weg maar dichterbij dan ooit.
Nu dat zij er niet meer zijn,
hun leven hier voltooid.

En toch, 
zullen we jullie tegenkomen.
In ons hart, in ons leven, in iedere vezel van ons bestaan.
Met de liefde als onze basis,
moesten wij jullie laten gaan. 

Terwijl de dagen voorbij gaan in herinnering, in liefde en in dankbaarheid.
Nu dat zij er niet meer zijn,
blijven wij verbonden,

voor eeuwig en altijd. 

Auteur Ester Bakker